Elementarni oblici društvene svesti – Emil Dirkem ( izvodi )

– Totemizam je najprimitivniji oblik religije, stvar zajednice, više nego individue.
– Religiozno = društveno, jer jedno društvo ima sve što je potrebno da u umu izazove osećanje božanskog putem moći koju društvo ima nad pojedincem jer za njegove članove društvo je ono što je bog za vernika – sociološko tumačenje religije jer njen nastanak traži u društvenom činiocu.

– Totemski princip koji je identičan sa pojmom MANA, ali i sa bogom klana ne može da bude ništa drugo no sam klan. Religija je potpuno društvena stvar.
– Udruživanje ljudi je izvor religijskog iskustva, a te religijske ideje i prakse samo oslikavaju i simbolizuju društvenu grupu.
– Individualističke i psihologističke teorije religije pokazuju slabosti i mane jer objašnjavaju samo deo religijskog fenomena, a pritom religiju tumače kao jednu iluziju bez stvarnih osnova u realnom svetu.
– Nastajući iz udruživanja ljudi totemizam je verovanje u predmet, biće, koje predstavlja simbol ( bik, orao, stena ), a taj totem ustvari simbolizuje sveto totemsko načelo ili boga, ali istovremeno simbolizuje i sam klan, pleme s kojim je totem identifikovan. Ako su totemsko božanstvo i klan isto, onda sledi zaključak da je bog samo simbolički izraz društva.
– Bog i društvo su jedno.
– Religiozno iskustvo i predstave nastaju u situacijama okupljanja ljudi kada se razvijaju euforična psihička stanja. U takvim stanjima dolazi do egzaltacije ( ushićenosti, usplamtelosti ) u kojoj se javlja delirično ponašanje i akcije koje u svakodnevnom životu nisu uobičajene pa se tako događa da se krše određeni tabui. posle takvog skupa novo pravilo nastalo kršenjem starog posle postaje uobičajena pojava.
– U takvoj grupi intenzivne komunikacije i prenosa emocionalnog naboja rađaju se religiozna osećanja i ideje. Zatim nastupaju duži periodi tuposti i učmalosti, dosadne svakodnevnice. U tim periodima zbiva se i disperzija u plemenima. Taj kontrast između egzaltacije i učmalosti objašnjava razliku između svetog i profanog.
– Društvo je u stanju da izazove osećanje božanskog zato što to društvo vlada pojedincima.
– Društvo je sila kao božanska koja poseduje moralni autoritet i može da inspiriše, podstakne pojedince na nesebičnu odanost i samožrtvovanje zajednici
– Društvo je sila i kao takva je u stanju da obdari pojedinca izuzetnom snagom. Društvo je izvor svega što pretpostavlja da religijske snage proizilaze iz totema kao posebnog bića, a nije u stanju da vidi da ta religijska snaga proizilazi iz realnosti koja stoji iza toga bića i koja poseduje ona svojstva što on pripisuje totemu.

Advertisements

Ostavite odgovor

Popunite detalje ispod ili pritisnite na ikonicu da biste se prijavili:

WordPress.com logo

Komentarišet koristeći svoj WordPress.com nalog. Odjavite se /  Promeni )

Google+ photo

Komentarišet koristeći svoj Google+ nalog. Odjavite se /  Promeni )

Slika na Tviteru

Komentarišet koristeći svoj Twitter nalog. Odjavite se /  Promeni )

Fejsbukova fotografija

Komentarišet koristeći svoj Facebook nalog. Odjavite se /  Promeni )

Povezivanje sa %s